My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Sunday, January 15, 2012

แดดดีจังแต่... Sunshine day but...

15 มค 2555... ตื่นมา 9.30น มองออกไปนอกหน้าต่าง ว้าว! แดดจ้าเลย ต้องอุ่นแน่ๆๆ อาบน้ำแต่งตัว ลงไปถ่ายรูปดีกว่าเรา ว่าแล้วก็ไม่รีรอ  เสร็จสรรพลงไปข้างล่างมองที่เครื่องอ่านอุณหภูมิ 28 ฟาเรนไฮต์  แว๊กๆๆๆ หนาวซิแบบนี้ หันไปบอกมิสเตอร์ว่า
Jan 15, 2012...I got up at 9.30 am and looked out the windows, WoW! sunny day. I thought about take photos of myself outside today then as quick as my thought I to the baht room took shower and ready for photograph.
I went down stairs and check at the temperature reader . OH!28F it was cold and turn to talked with my Mister;

ปกติไม่ทาแป้ง ลองซื้อแป้งมาใช้ ยี่ห้อที่ซื้อใช้อยู่ตอนนี้ ถูก
I normally do not use press powder but I bought ELF powder to try. It is inexpensive





โอ้ท :  มิสเตอร์ 28 องศา แล้วไอจะออกไปถ่ายรูปยังไงเนี่ย แดดออกนีกว่าจะอุ่น
Oath : Mister, 28f so how could I take photos of myself outside? I saw sunny then I thought it was warm.

มิสเตอร์ : ยูก็ใส่โค้ทไปซิ
Mister  :   Wear your coat.

โอ้ท : ไม่เอา ไปแต่งตัวลงมาถ่ายรูป (หมุนๆๆๆตัวไปด้วย)
Oath : "No, I wanted to take photos without a coat" I said and turn my body around.

มิสเตอร์ : (ออกกำลังกายต่อ)
Mister  : (ignore me and back to do his exercise)

โอ้ทเดินเข้าครัว เก็บล้าง ทำความสะอาดที่มิสเตอร์ทำรกไว้เมื่อคืน (โทษซะเลย) แล้วเตรียมกล้อง ขาตั้ง พร้อม เดินออกไปด้านโรงรถ เอาวะ สัก 10 นาทีพอทน เกินกว่านี้ไม่ไหวจริงๆๆ หนาวมาก ถ่ายรูปเสร็จชุดนี้มือชาพอดี ถ้าอยู่ต่อมีหวังปวดๆๆๆๆ

I walked into the kitchen,clean and clear everything and after that grabbed my camera and a tri-pod get ready. I went out at the garage door and breath " only 10 minutes" I said to myself. 

Oeeew! cold. By the time I finished take my photos my hands get freezing. "If I stayed out there longer than 10 minutes without wearing a coat and gloves I will like a frozen fish." I thought.
 

 

 

 

 

 

 

6 comments:

YU said...

เสื้อถักน่ารักดีจัง แล้วทำไมไม่ถ่ายด้านหลังด้วยอ่ะ พี่อยากเห็น

โอ้ท@Oath said...

ตั้งใจจะถ่ายเหมือนกันค่ะ แต่ถ่ายเท่านี้ไม่ไหวแล้วหนาวมาก มือชาเริ่มปวด เลยอดถ่ายต่อ มาดูรูปเห็นว่าไม่มีด้านหลัง แต่ไม่ไหวแล้วเลยพอเท่านี้ ด้านหลังเป็นเปิดค่ะ ผูกคอ แต่เสื้อไม่ได้ถักเอง ซื้อมาตั้งแต่ตอนที่ยังถักไม่เป็นที่งานโอทอปก่อนมาเมกาค่ะ พี่ยุคงถักสบายๆๆ

DaDaLove said...

เสื้อน่ารักจังงะ ตัวเอง..

YU said...

สวยสู้หนาว อิอิ พี่ต้องดูแพทดีๆถึงจะถักได้น่ะดอ้ท ไว้ว่างๆจะลองแกะแพทถุงเท้าที่โอ้ทส่งมาให้เป็นภาษาไทย จะรอดหรือป่าวยังไม่รู้นะ

Noo said...

เสื้อถักสวยนะ หมวกก็สีสวย

โอ้ท@Oath said...

พี่ดา หนู เสื้อฝีมือแม่บ้านโอทอป ส่วนหมวกฝีมือตัวเองล่ะ แต่ที่ดูน่ารักน่ะ เพราะคนใส่น่ารักตะหาก...อิอิ ขอบคุณสองสาวค่ะ

พี่ยุ แกะแล้ว ถักออกวิดิโอเลยนะพี่ยุ จะได้ทำตามง่ายๆๆ เพราะโอ้ทไม่เข้าใจภาษาโครเชท์เยอะ รู้แค่โซ่ ควักพัน ไม่พัน เท่านี้