My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Monday, December 20, 2010

ของขวัญจากอลาบาม่า..Present from Alabama

บ่ายนี้ออกไปไปรษณีย์ส่งของขวัญรอบที่สอง และดูตู้ด้วย เพราะรอของจากพี่ยุ ไม่มาสักที อยากรู้จังว่าส่งอะไรมา พี่ยุโทรมาถามเมื่อเช้าอีกว่าน่าจะถึงแล้ว ส่งนานแล้ว แต่ไม่เห็นมีเลย เสร็จจากไปรษณีย์เลยไปห้าง ซื้อกางเกงทำงานเป็นของขวัญให้มิสเตอร์ เอาไปวางใต้ต้นคริสมาสต์บ้านแม่ย่า แม่ย่าบอกมาให้มีของวางใต้ต้นคริสมาสต์ให้มิสเตอร์ด้วย เพราะโอ้ทไม่เคยซื้ออะไรให้ เนื่องด้วยซื้อไม่ถูกใจมิสเตอร์ก็ไม่แตะ มิสเตอร์บอกว่ามีทุกอย่างแล้ว  อันที่จริงให้ไปแล้ว เป็นชุดครีมโกนนวดกับล้างหน้า บำรุงหน้าหลังโกนนวดแต่รู้อยู่ว่าไม่ใช้แน่ บังคับเล็กน้อย คิดว่าจะใช้บ้างล่ะ  กว่าจะเลือกได้อยู่พักใหญ่ แบบที่ชอบไม่มีเบอร์ เลือกๆๆๆๆ จนได้มาสองตัว ไม่เดินต่อดีกว่า เพราะค่ำนี้มีนัดสอบภาษาอังกฤษ รีบกลับบ้านทำกับข้าว

มาถึงบ้านดูกล่องไปรษณีย์ซิ พี่ยุอาจส่งมาที่บ้านก็ได้ ...จริงๆๆด้วย กล่องไปรษณีย์มีจดหมาย และ ของแน่นเลย 

ว้าว! ชอบจังเลย พี่ยุทำหมวกมาให้ ใส่แล้วน่ารักเน่อะ..





I went to the post office  send X- presents to friends and check  P.O Box if a present from P' Yu in Alabamb came yet.I also went to the Mall  bought a present for my husband  and went back home. I checked mail box and surprised because the box was FULL!. 

My present from Alabama arrived..Yepee! I loved it a lot.




No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog