My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Saturday, April 9, 2011

บ่ายวันเสาร์...Saturday afternoon

9 เม.ย 2554... ตื่นมาเวลาเที่ยงตรง เก็บที่หลับที่นอนเรียบร้อย เตรียมตัวอาบน้ำ มิสเตอร์บอกต้องไปเซ็นเอกสารภาษีก่อน บ่าย 3 โอ้ทบอกมิสเตอร์ให้ไปซื้อไก่เคเอฟซีเพราะอยากกิน แต่มิสเตอร์ไม่อยากกิน อ้าว! แบบนี้ก็อดไปด้วยอะจิ เพราะไม่ออกไปซื้อให้...

9th April 2011... I got up at noon today . After made the bed I prepared to take shower. My husband told , "We need to sign document for tax today."  I asked him to go out get KFC for me but he did not feel like to eat fried chicken  but he might go get for me later.





ครึ่งชั่วโมงต่อมา สองคนขึ้นรถออกเดินทางไปสำนักงานที่ต้องเซ็นเอกสาร โอ้ทเอาจีพีเอสที่เพิ่งได้ (ซื้อมาจากอีเบย์) ไปเซ็ทด้วย แต่นั่งก้มหน้าระหว่างรถวิ่งโอยเวียนหัว จนอยากจะอ๊วก! จีพีเอสก็ยังเซ็ทไม่สำเร็จ เสียงเป็นภาษาอังกฤษ แต่ตัวหนังสือเป็นภาษาฝรั่งเศส  จนไปถึงสำนักงานเซ็นเอกสาร ก็ยังตั้งจีพีเอสไม่ได้

Half an hour later, we got in the car and drove to the office we needed to sign tax document. I took a new GPS which just got yesterday to set up in the car. I bought it from Ebay. I got dizzy while looked down while the car moving. I have not done set up the GPS and felt like to throw up. The GPS speak in English  but the Alphabet in France. I did not figure it out yet.


หน้าสำนักงานมีต้นอะไรไม่รู้ดอกเต็มต้นสีแดง เหมือนดอกกุหลาบ เซ็นเอกสารเสร็จระหว่างรอมิสเตอร์จ่ายค่าเสียหาย ออกมาส่องดอกไม้รอ

We were at the office to sign tax document. There was a tree with red flower in front of the office. The flowers looked like roses.We finished sign the document then I told my husband went out for taking photos of the flowers while he was waiting for reciept.















แวะหม่ำๆๆที่ร้านเพอร์คินส์ใกล้บ้านก่อน ไม่ได้กินไก่ทอดเคเอฟซี ร้านนี้อร่อยชอบ

We stopped at Perkins where close to home before get back. It was good to eat at Perkins instead of KFC because I like the food at Perkins.

2 comments:

IIWS@(*_*)@USA said...

ตามาดูอีก บรรยากาศ ตึก เหมือน ดาวน์ทาวน์ ที่พี่อยู่เลยล่ะ

โอ้ท@Oath said...

บ้านเมืองที่นี่คงจะคล้ายๆๆกันนะค่ะ โอ้ทชอบเมืองเล็กๆๆแบบนี้ เมืองนี้โอ้ทยังไม่ได้ไปสักทีถ้าไม่มีธุระก็ไม่ได้ไป เพราะขับรถครึ่งชั่วโมงได้ เมืองที่โอ้ทอยู่จะเป็นร้านอาหารตลอด รถควักไขว้ตลอดเวลาเหมือนกัน พี่แพรเคยเห็นแล้วมั้ง เคยลงไว้นานแล้วนะค่ะ