My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Tuesday, April 5, 2011

ไม่ได้ตั้งใจมาที่นี่....I didn't plan to come here

2 ก.พ 2554...วันนี้ไม่ได้ตั้งใจมาถ่ายรูที่นี่เลยไม่ได้ใส่รองเท้าสำหรับเดินบนหิมะ แล้วแต่งตัวไม่มีสีสันด้วย กลมกลืนกับสีของธรรมชาติไปเลยวันนี้ เพราะเราเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาตินั่นเอง สวนนี้เคยไปเดินออกกำลังกายตอนต้นหนาวปีที่แล้ว วันนี้อยู่แค่ด้านล่างก็หนาวแย่แล้วไม่ใส่ถุงมือด้วย (อยู่ในกระเป๋า) กลับขึ้นรถปวดมาก แต่เพื่อภาพ ดีใจที่ตัดสินใจแวะไปวันนี้ แม้จะไม่ได้ขึ้นไปด้านบน..กลับถึงบ้านรองเท้าเปียก เพราะหิมะคลุมเท้าเลย

2nd Feb 2011...I did not plan to come here so the shoes I wore were not the one for walking in snow. I also did not wear colorful clothes then seemed like I were the same color as nature today. Yes, we are part of nature.  I came for jocking at this park in early winter last year. Today I stayed in the bottow of the hill but it was so cold if I walked up it will colder because of the pond..I guessed. I did not wear the gloves so that made my hands really hurt. Well, I got many good photos.

 
 
 
 

เอาสัมภาระวางไว้กลางถนน เพราะไม่เปียก ปรากฎว่ามีคนขับรถเข้าต้องรีบๆๆวิ่งไปเก็บกระเป๋า มาวางที่โขดหิน ดูภาพเอาล่ะกัน
I left my backpack in the middle of the way because there was dry. I did not realize a car came into the parking suddenly I ran quick to my my backpack moved it on the rock.
 

ที่นี่คนจะมาเล่นสเลดกัน แต่โอ้ทยังไม่มีแผ่นโฟม เลยยังไม่ได้เล่น วันนี้มีคนมาเล่น 3 คน แต่ภาพเห็นไกลๆๆ เพราะไม่ได้เอาเลนส์ซูมติดไ

People came here for sledding but I did not have my foam yet. There were 3 men playing today but I did not get the photos close enough because I did not take my zoom lens.

 
 
สองคนนี้มาเดินเล่น (มั้ง)...They walked up to the hill and walked down.
 
 

3 comments:

พ่อ said...

ชอบ สวย (หิมะ กะ วิว นะ)

IIWS@(*_*)@USA said...

มาดูรูปด้วย ชอบหิมะมากๆ ในชีวิตไม่เคยเจอเยอะๆ แบบนี้เลย เดี๋ยวปีหน้าน่าจะได้เห็นแล้วล่ะ

โอ้ท@Oath said...

ดีใจด้วยค่ะ แล้วก็จะได้เหนื่อยตักหิมะที่ถนนหน้าบ้านด้วย แต่กว่าจะถึงปานนั้นพี่แพรก็คงไม่ต้องตักเพราะเลี้ยงลูก คุณผู้ชายพี่แพรซิเหนื่อย หรือว่ามีทหารมาตักให้ ก็ดีไป เฮ้อ คิดถึงหิมะที่ไร เหนื่อยทันที