Monday, September 13, 2010

Mt.Rushmore 1st time

June 30, 2010


โอ้ทไม่รู้ข้อมูลสถานที สนใจอ่านที่นี่ ข้อมูลและรายละเอียด Mt.Rushmore history(ภาษาอังกฤษจ้า)

ที่นี่เป็นสถานที่ 1 ใน 2 ที่อยากไปตั้งแต่เป็นเด็ก เห็นในทีวี อีกที่คือน้ำตกไนแองการ่า จะได้ไปหรือเปล่ายังไม่รู้ ตื่นเต้นมากเลยเมื่อไปถึง ระหว่างขับรถขึ้นเขาสามารถมองเห็นหน้าแกะสลักแต่ไกลทีเดียว สูงใหญ่แค่ไหนก็ลองนึกๆ เดาๆๆ กันก็แล้วกันนะค่ะ

This the one of two places I wanted to go since I was young . The second place is Niagara fall. I saw them on TV. WoW! how big it is? we can see Mt. Rushmore on the way up.




ค่าจอดรถ เหมือนกับสวนสาธารณะทุกที่ ที่ไปมาแล้ว จะเก็บค่าจอดรถไม่ใช่ค่าผ่านประตู ที่นี่ถือว่าไม่แพง 10 ดอลล่าร์ต่อปี แต่สำหรับนักท่องเที่ยวต่างรัฐ ที่มาไกลคงไปได้ปีละครั้ง เพราะหมดเขตสิ้นเดือนธันวาคม ช่วงนั้นคงจะหนาวน่าดูเชียว แถมหิมะตกด้วยละก็ การเดินทางไม่สะดวกแน่ๆๆ




เมื่อไปถึงก็จัดแจงตั้งกล้องขอก่อนเลย 1 ภาพ เพราะคนเยอะมากๆๆ อีกอย่างต่างคน ต่างเดินกับดารินด้วย จะไม่ได้รูปคู่ง่ายๆๆ เพราะอีกคนมัวแต่ถ่ายรูป อีกคนก็เดินไม่สนใจ..ฮ่าฮ่า
First picture . I set up the camera suddently when I got there.

ชอบตรงนี้เห็นธงนานาชาติ และเขาหน้าประธานาธิบดีด้วย
This background was great . I loved it.
เข้าไปจนถึงสุดทางจุดชมวิว ตั้งกล้องอีกรอบ วันนั้นแดดจัดมากๆๆ มองอะไรก็ไม่เห็นชัด ยืนแอ๊กไป แอ๊กมา ไม่รู้ว่ากล้องถ่ายหรือยังไม่ถ่าย
At the viewpoint I set my camera to automatic mode again. It was a really sunny day and so I couldn't see the indicator light to see if the picture had been taken yet. We were standing and counting then.

ตรงนี้ไม่รู้ว่าเป็นกระโจมอะไร มองหาป้ายไม่เจอ ไม่มีอธิบาย เหมือนเต้นท์อินเดียแดง อ่านในข้อมูลคงมีบอกไว้ (ไกด์ถ่ายแต่รูป ไม่รู้ประวัติ)
I did not know what this was for. I looked around to see if there was a description but could not see any. I think the Wikipedia says something about it.
ก่อนเดิน ขอสักภาพ..ไปไหนไปกันเลย หนุ่มสามขา เป็นอีกภาพที่บอกให้ดารินถ่ายให้ (แม้ว่าจะเบื่อแม่บ้านแล้วก็ตาม แต่ก็ถ่ายให้)
Before we started walking I asked Darin to take a photo of me. I knew he was bored at my crazy  photo taking but he still takes photos for me sometimes. See I have a tri-pod with me always.
 .
ทางเดินรอบๆ ได้เหงื่อเชียวล่ะ จำไม่ไดว่า 2 หรือ 3 ไมล์ ชั่วโมงเหมือนกันกว่าจะเดินรอบ
The trail around Mt Rushmore. I do not remember how far it was, maybe 2 or 3 miles.
ถ่ายกลับมาที่จุดชมวิว ตรงทางเข้าโน่น คนเยอะมาก
A look back to the viewpoint. There were many people.


ขอบคุณ ผู้ชายคนนี้ที่พาไป
Thank you. This guy made my dream come true.
 .






No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog