Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Monday, September 13, 2010

30th June 10 Mt.Rushmore

ข้อมูลและรายละเอียด Mt.Rushmore history(ภาษาอังกฤษจ้า) โอ้ทไม่รู้อะไรเลย มีแต่รูปมาให้ดู คร่าวๆๆก็แล้วกันจากที่อ่าน..

สถานที่ตั้งคีย์สโตน เซาท์ดาโกต้า ภูเขาแกรนนิต แกะเป็นหน้ประธานาธิบดีในอดีต 4 หน้า ได้แก่(จากซ้ายไปขวา) จอร์จ วอชิงตัน โทมัส เจฟเฟอร์สัน ทรีโอดอร์ ลูสเวล และ อัมบราฮัม ลินคอน


พื้นที่ 1,278.45 เอเคอร์ สูงจากระดับน้ำทะเล 8ม758 ฟุต



ที่นี่เป็นสถานที่ 1 ใน 2 ที่อยากไปตั้งแต่เป็นเด็ก เห็นในทีวี อีกที่คือน้ำตกไนแองการ่า จะได้ไปหรือเปล่ายังไม่รู้ ตื่นเต้นมากเลยเมื่อไปถึง ระหว่างขับรถขึ้นเขาสามารถมองเห็นหน้าแกะสลักแต่ไกลทีเดียว สูงใหญ่แค่ไหนก็ลองนึกๆ เดาๆๆ กันก็แล้วกันนะค่ะ
This the one of two places I wanted to go since I was young . The second place is Niagara fall. I saw them on TV. WoW! how big it is? we can see Mt. Rushmore on the way up.




ค่าจอดรถ เหมือนกับสวนสาธารณะทุกที่ ที่ไปมาแล้ว จะเก็บค่าจอดรถไม่ใช่ค่าผ่านประตู ที่นี่ถือว่าไม่แพง 10 ดอลล่าร์ต่อปี แต่สำหรับนักท่องเที่ยวต่างรัฐ ที่มาไกลคงไปได้ปีละครั้ง เพราะหมดเขตสิ้นเดือนธันวาคม ช่วงนั้นคงจะหนาวน่าดูเชียว แถมหิมะตกด้วยละก็ การเดินทางไม่สะดวกแน่ๆๆ




เมื่อไปถึงก็จัดแจงตั้งกล้องขอก่อนเลย 1 ภาพ เพราะคนเยอะมากๆๆ อีกอย่างต่างคน ต่างเดินกับดารินด้วย จะไม่ได้รูปคู่ง่ายๆๆ เพราะอีกคนมัวแต่ถ่ายรูป อีกคนก็เดินไม่สนใจ..ฮ่าฮ่า
First picture . I set up the camera suddently when I got there.

ชอบตรงนี้เห็นธงนานาชาติ และเขาหน้าประธานาธิบดีด้วย
This background was great . I loved it.
เข้าไปจนถึงสุดทางจุดชมวิว ตั้งกล้องอีกรอบ วันนั้นแดดจัดมากๆๆ มองอะไรก็ไม่เห็นชัด ยืนแอ๊กไป แอ๊กมา ไม่รู้ว่ากล้องถ่ายหรือยังไม่ถ่าย
At the viewpoint I set my camera to automatic mode again. It was a really sunny day and so I couldn't see the indicator light to see if the picture had been taken yet. We were standing and counting then.

ตรงนี้ไม่รู้ว่าเป็นกระโจมอะไร มองหาป้ายไม่เจอ ไม่มีอธิบาย เหมือนเต้นท์อินเดียแดง อ่านในข้อมูลคงมีบอกไว้ (ไกด์ถ่ายแต่รูป ไม่รู้ประวัติ)
I did not know what this was for. I looked around to see if there was a description but could not see any. I think the Wikipedia says something about it.
ก่อนเดิน ขอสักภาพ..ไปไหนไปกันเลย หนุ่มสามขา เป็นอีกภาพที่บอกให้ดารินถ่ายให้ (แม้ว่าจะเบื่อแม่บ้านแล้วก็ตาม แต่ก็ถ่ายให้)
Before we started walking I asked Darin to take a photo of me. I knew he was bored at my crazy  photo taking but he still takes photos for me sometimes. See I have a tri-pod with me always.
 .
ทางเดินรอบๆ ได้เหงื่อเชียวล่ะ จำไม่ไดว่า 2 หรือ 3 ไมล์ ชั่วโมงเหมือนกันกว่าจะเดินรอบ
The trail around Mt Rushmore. I do not remember how far it was, maybe 2 or 3 miles.
ถ่ายกลับมาที่จุดชมวิว ตรงทางเข้าโน่น คนเยอะมาก
A look back to the viewpoint. There were many people.
ขอบคุณ ผู้ชายคนนี้ที่พาไป
Thank you. This guy made my dream come true.
 .

No comments: