Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Monday, September 27, 2010

ทำงานอาสาฯ วันที่ สอง 2nd day volunteer at LACC

kirkwood hwy
27 ก.ย 2553

วันนี้ฝนตกพรำๆ แต่เช้าเลย ออกไปทำงานอาสาฯเป็นวันที่สองแล้ว ไปถึงโรงเรียนฝนหยุดพอดี วันนี้ไม่ต้องวนหาที่จอดรถนาน แต่จอดยากเหมือนกันเพราะรถหน้า หลัง จอดกันชิด ขยับไป ขยับมา แล้วก็ได้ช่องใหม่ รถที่จอดส่งเด็ก (เดา) ออกพอดี ได้จังหวะเสียบเลย วันนี้เอาไหมไปถักช่วงเด็กนอนด้วยไม่เบื่อล่ะ แต่ปรากฎว่ามีงานอื่นให้ทำ

เด็กๆๆ จะตื่นเวลา 14.30 หิวๆๆๆ ไปหม่ำก่อนดีกว่า ไปนั่งกินในรถ เวลา 13.30 อันที่จริงโรงเรียนมีอาหารเลี้ยง ก็เหมือนที่ให้เด็กๆๆนั่นล่ะ แต่กินกันเร็ว 11.00 โอ้ทกินข้าวเช้ามาแล้วยังไม่หิว ตั้งใจห่อข้าวไปกินทุกวันเพราะอาหารที่โรงเรียนดูแล้วไม่ถูกปาก

วันนี้อยู่ห้องเดิม และตั้งใจว่าจะอยู่ห้องนี่ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้เริ่มทำงานและเลิกทำอาสาฯ มีครูคนเดียว ท่าทางจะเหนื่อยและยุ่ง เพราะเด็ก 8 คน ตอนจะกลับถึงเวลาออกไปเล่นสนามเด็กเล่น แต่ฝนตกพรำๆๆ ครูเลยไม่พาเด็กออกไป เดินกลับเข้าห้อง เด็กร้องไห้กระจองอแง อยากจะอยู่ช่วยต่อแต่ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน กลับดีกว่า เจอกันใหม่วันพุธ

Sep 27,2010...Today is a second day  volunteer at LACC(Latin American Community Center) . It was raining since I left home but when I was there the rain stopped. I did not drive around today because there were spaces available in front of LACC but it was a bit hard to park. Well, I kept trying for awhile until one car left so I could park instead that car.

There was one teacher in the room I worked today. I could understand how hard to control  8-10 kids alone.

At the time for play ground was raining so the teacher did not take kids out. Kids were crying and it was my time to go home. I wanted to stay but I was tired so I decided to leave.

No comments: