Friday, September 10, 2010

หมูสะเตะ ไม่เสียบไม้..Pork satay without stick

วันพุธที่ 8 ก.ย 53... อยากกินหมูแต่ไม่รู้จะทำอะไร นึกไปนึกมา ทำสะเตะดีกว่า แต่เอาแบบไม่เสียบไม้ เพราะขี้เกียจ

On Wednesday 8th Sep 10..I wanted to eat pork dishes but I did not have an idea what I was going to cook. I kept thiking and thinking....OK. I decided to make pork satay with Lobo seasoning but I did not put bamboo stick through to the pork because of my lazyness.










กินกับสลัด แต่ถ่ายรูปตอนสวยไม่ทัน ออกมาหน้าตาแบบนี้แล้ว
I made salad to eat with stay too but I took the pictures too late , so I got messing bowl.





วิธีทำ prepared

1. หมักหมู (ไม่ต้องหั่น) กับผงหมักหมูสะเตะ โลโบ ทิ้งไว้ 2-3 ชั่วโมง
combind pork with seasoning A and leave about 2-3 hours

2.ตั้งกะทะแบน ไม่ใส่น้ำมัน ทอดหมูให้สุก ถ้ามีกะทิทาผิวด้วยก็ดี โอ้ทใช้เนยทา เพราะงก ไม่อยากเปิดกะทิกระป๋องแล้วใช้นิดเดียว
heat skillet pan (Do not use oil) and cook pork until cook well, so wipe butter or coconut milk on both side
3. น้ำจิ้ม ทำตามข้างซอง มีสำเร็จมาให้ด้วยกัน
make peanut sauce B follow the instruction on the pack
I added water and oil and let it boil.

1 comment:

พ่อ said...

ระวังไขมันบ้างน่ะ....

พ่อ

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog