Friday, August 27, 2010

เหตุเกิดเมื่อเช้านี้ ที่หลังบ้านข้าเจ้า..27 ส.ค 53...It happenned this morning in my back yard.

เมื่อเช้านี้เวลาประมาณ 10 โมง ในขณะที่แกะข้าวโพดให้กระรอกอยู่หลังบ้าน และส่องกระรอกจอมตะกละไปด้วย
At 10 a.m. while I was sitting on the deck feeding squirrels and taking photos a greedy one, suddenly I felt something come from the sky through the fence's deck in front of me. I was frightened and wondered what? Before I knew it was the hawk, he had already flown away.



ทันใดนั้นก็เห็นอะไรแว่บ ๆ ลอยมาเกาะอยู่บนระเบียงตรงหน้า ด้วยความตกใจก็สายไปเสียแล้วที่จะจับกล้องเก็บภาพสวยๆๆ ระยะเผาขน กว่าจะรู้ตัวว่า นั่นคือนกเหนี่ยว กระพือปีกพั่บๆๆๆ คาบเหยื่อมา หวังจะพักหม่ำๆๆ แต่เจ้าเหยี่ยวเองก็คงตกใจเช่นกัน จึงรีบบินว่อนไป แต่ยังดีที่ไปเกาะอยู่ระเบียงหลังบ้านข้างๆนี่เอง เมื่อได้สติรีบคว้ากล้อง ไปซูมๆๆๆ ส่องภาพมา ภาพที่เห็นนี้ซูมใกล้ที่สุดแล้ว รอปีหน้าก่อนนะจะได้กล้องใหม่ ซูมแจ่มๆๆๆ กว่านี้แน่นอน...
I missed a great photo. The hawk with a victim in its claws and opened wings. When I got back I saw the hawk had stopped at a neighbor's deck, so I grabbed my camera immediately.



สงสารเจ้านกน้อยที่ตกเป็นเหยื่อในกรงเล็บ
Poor bird dead in his claws.

เอาละซิ แผ่หางแบบนี้ตั้งท่าจะบินแน่ๆๆ งั้นไม่ต้องรอช้า กดชัตเตอร์ค้างไว้เลย แชะ แชะ แชะ... (มีหลายภาพเหมือนๆๆกัน เพราะชัตเตอร์ทำงานต่อเนื่อง หวังจะได้ภาพตอนบิน)
I saw the hawk's tail opening and guessed it was a sign that it was going to fly again.


 และในที่สุดเจ้าเหยี่ยวก็เหินเวหา แต่ความผิดครั้งนี้เป็นของตากล้องคนเดียวเพราะดันตั้งความเร็วชัตเตอร์ไว้ซะต่ำ เลยเห็นเป็นแบบนี้ ไม่สามารถหยุดภาพเคลื่อนไหวได้..นี่ละที่ว่า สิ่งดีๆๆ มีครั้งเดียว ย้อนกลับไปถ่ายอีกไม่ได้แล้ว ฉะนั้นทุกอย่างต้องแน่นอน

I wanted to get photos of its open wings so I pressed on the shutter without moving my finger to continue the shots. Oh! It was my fault! I did not set the shutter for high speed to stop a moving object, so the picture came out like below...

เหลือแต่ความว่างเปล่า
The hawk was gone with only an empty space left behind.




หลังจากเหยี่ยวไป เจ้ากระรอกน้อย 2 ตัวก็มาเริงร่า
Suddenly two squirrels came and played

ส่วนตากล้อง กลับเข้าในบ้านหม่ำๆๆๆๆ

and the photographer came back inside the house and had breakfast.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog