My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Friday, August 20, 2010

อยู่บ้านก็อิ่มแปร้แบบบ้านๆๆละจ้า... Suki and Grill @ home

กิจกรรมวันนี้แต่เช้าปล่อยดารินรอเตาอบ กะ ไมโครเวฟมาส่งคนเดียว ส่วนโอ้ทออกไปจับจ่ายของกิน กลับมาบ่ายกว่า ดารินกำลังเหงื่อท่วมเชียว ติดตั้งเตากะไมโครเวฟเอง (เพิ่งรู้ว่าพุงโตก็เก่งนะเนี่ยทำงานแบบนี้เองได้ด้วย) ยืนประคองไมโครเวฟให้ดาริน ตอนดารินไขน๊อตตัวบน ก็คิดว่าจะทับหัวมั้ยเนี่ยถ้าขันไม่อยู่ ไมโครเวฟเก่าไม่เสียแต่ดารินอยากได้แบบห้อย เครื่องเก่าเลยขอไว้ขายตลาดนัดซะ และแล้วก็สำเร็จ ทั้งไม่โครเวฟ และเตาใหม่เอี่ยมอ๋อง ทันสมัยซะด้วย 2 ปีอยู่นี้เปลี่ยนเครื่องซักผ้า เครื่องอบผ้า ตู้เย็น เตาอบ ไมโครเวฟ ตัวกรองอาหารให้อ่างล้างจาน เครื่องล้างจานถอดทิ้งแต่ไม่ซื้อใหม่เพราะล้างเอง ต่อไปจะเป็นอะไรอีกน๊า?....
ตอนเย็นนัดกับบิ๋ม ไจลี่ และชวนเพื่อนดารินมาด้วย 2 คนแต่ว่างมาได้คนเดียว ทำสุกี้ กับ ปิ้ง หมูไก่ กุ้ง แล้วแต่อยากกินอะไรก็ปิ้งกันไป ได้กะทะปิ้งของขวัญคริสมาสต์จากแม่ดารินมาตั้งแต่ปีแรก ยังไม่เคยใช้เลย วันนี้เปิดซิงๆๆๆ สาวบิ๋มชอบใจ จองไว้เลยคราวหน้าบ้านบิ๋ม เอากะทะไปปิ้งด้วย.. มีน้ำจิ้มสุกี้ขวด ของพันท้ายนรสิงห์แล้ว ลองทำน้ำจิ้มซีฟู้ดเอง พอกินได้... (พริกกะเทียมตำ น้ำตาลทราย ซีอิ้วขาว มะนาว)
I went food shopping today for dinner at my home with my friends. We were making Suki and Grill. I got a grill pan from my mother-in-law as a Christmas present 2 years ago and today was the first time I used it. It worked really well. Bim said next time we can do the same dinner at her house and use my grill.






เพื่อนดารินทำพายแอบเปิ้ลมา ส่วนใจลี่เอาแคนตาลูปมา
พรุ่งนี้ไปไฮกิ้ง และเล่นน้ำในป่าจ้า

No comments: