Thursday, August 5, 2010

Blanket 2 to 1 without sewing

5 สค.53...ใกล้ฤดูหนาวอีกแล้ว ไม่ชอบเอาเสียเลยจริงๆๆ แต่ทำไงได้ล่ะ...พูดถึงความหนาวก็ต้องนึกถึงผ้าห่ม วันนี้มีผ้าห่มมาอวดจ้า ไม่ใช่อะไร ผ้าห่ม2ผืนผูกติดกันนั่นเอง จากบางก็หนาอุ่นขึ้นอีกนิด ขอเกริ่นที่มาสักนิดก่อนนะจ่ะ...
เคยเห็นหลายคนทำแบบนี้มาตั้งแต่มาอยู่ที่อเมริกาใหม่ๆๆแล้ว ว่าจะทำๆๆ หลายจะไม่ได้ลงมือสักทีจนล่วงเลยมา 2 ปีเนี่ย ล่าสุดไปเห็นที่ร้านขายในงานนิทรรศการอะไรสักอย่าง ผืนใหญ่เชียว ถามได้ความว่าผืนละ 30 บาทมะกัน ใช้เวลาทำ 4 ชั่วโมง ถ้าผืนเล็กลงก็ทำเวลาน้อยลง แล้ววันนี้นั่งดูเวบของพี่แตงโม มีทำผ้าห่มผูกชายได้ด้วย เลยจัดซะ จะรีรออยู่ใย ผ้าก็มีแล้วถึงแม้จะเก่าไปหน่อยก็ไม่ใช่ปัญหา จากที่พี่แตงเขียนไว้ ต้องวัดตัดริมที่จะผูกเท่าๆๆกัน ต้องวัดขนาดตัดที่มุมผ้าทั้ง 4 แต่โอ้ทรึจะทำพิถีพิถัน ใจร้อนอยากเห็นผลงานเร็วๆๆ วางผ้า กลัดเข็มกลัดแล้วตัดเลยค้าบบบบบบบบบ ใช้เวลาประมาณชั่วโมงก็ได้ผ้าผูกสำเร็จเสร็จสิ้น และก็ได้รู้ว่า” เราก็ทำได้” ไม่ยาก

Summer will be finished soon, which I do not like but there is nothing I can do about it. If you are cold you will need a blanket but for me just one blanket is not enough. This afternoon I have made a blanket with no sewing. In the last few months I have seen many people on the Internet make blankets like this. I thought of making one myself but it never happened until last month when I went to a festival and saw a shop selling blankets like this. Today I looked at my friend's website and decided to make it. It took only about an hour to finish this blanket.


Now I know...I can make it....it's easy!



No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog