Saturday, August 21, 2010

เดินออกกำลังกาย และเล่นน้ำที่ไวท์เคลครีก..Hiking and playing in the water at White clay creek state park

บ่ายนี้พุงโตอยู่บ้าน(ไปที่เดิมที่ไปมาแล้วพุงโตเลยไม่ไปด้วย) โอ้ทนัดกับบิ๋มจะไปเล่นน้ำกัน แต่เดินกันก่อน 1 เที่ยว ขากลับเล่นน้ำไป เดินไป ถอดรองเท้าเดินลุยน้ำ เหยียบหินในน้ำจนเท้าเจ็บ เดินไป เล่นน้ำไป ถ่ายรูปกันไป (ผลัดกันเป็นนางแบบ และ ตากล้อง เหนือยที่สุดตอนพยายามถ่ายรูป วักน้ำให้กระจาย ทั้งตากล้อง และนางแบบ ทุ่มเทกัน จนเมื่อย) จนเท้า สองสาวเดินไม่ไหวแล้ว ก็ร่วม 3 ชั่วโมงทีเดียว พากันขึ้นจากน้ำสวมถุงเท้า รองเท้าเดินบนทางเดินมุ่งหน้าสู่ลานจอดรถ สนุกมากๆๆ ไปแบบไม่ต้องรีบ ไม่ต้องกังวลว่าใครจะเบื่อ อยากอยู่นานแค่ไหนก็อยู่ (แต่อยู่จนค่ำคงไม่ไหว กลัวอะ) รูปทั้งหมด 307ภาพ

This afternoon I left Darin stayed home alone because Bim and I went to Hiking and also plyed in the water there. Normally Darin goes with us but this spot was the one we went together already and also he will get bored to wait because he will not play in the water with us for sure.

It was a nice and beautiful day. It is good to have the nice place like this not so far from where we live, but it is unlucky we can be there just in summer or early fall when the weather not too cold. We were rotated to be a model and a photographer. We spent about 3 hours there until we gave up to walked bare feet on the river. Our feet hurt because step on the rocks. When I told Bim she said " I thought only me hurt so I did not say anything" ..HaHa

I found my feet bruised. It was so purple. Here are 307 pictures we took in 3 hours.






No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog